• Historia
• Humor
• linki

Dziś już nie potrafimy wyobraźić sobie życia bez pomocy komputerów, kalkulatorów czy innych urządzeń pomagających nam w codziennym życiu.

Jednym z pierwszych 'komputerów' zwykle na początku wymienia sie ABAKusa
czyli liczydeł rozpowszechnionych przez Fenicjan i używanych przez starożytnych Egipcjan, Greków i Rzymian.
Marmurowe tabliczki pochodzące z IV wieku p.n.e. służyły do pomocy w dodawaniu i odejmowaniu. Możemy je do dziś oglądać w muzeum w Atenach.

W 1614r.  szkocki matematyk John Neper wynalazł logarytmy i zastosował pałeczki, pozwalające na znaczne przyśpieszenie żmudnych obliczeń, które zapoczątkowały późniejszy rozwój urządzeń analogowych.
Pałeczki  nazywano pałeczkami Nepera.

Jednak za twórcę pierwszej w historii mechanicznej maszyny do liczenia jest uznawany Wilhelm Schickard (1592-1635), który przez długie lata był zupełnie zapomniany.
Skonstruował on sumator liczb do 6 cyfr.
Schickard projekt swojej czterodziałaniowej maszyny, wykorzystującej udoskonalone pałeczki Nepera w postaci walców, opisał w liście do innego sławnego matematyka i astronoma - Keplera. Miała ona pomóc Keplerowi w jego astronomicznych (dosłownie i w przenośni) rachunkach.
Niestety jedyny zbudowany egzemplarz maszyny spłonął w niewyjaśnionych okolicznościach, a dzisiejsze jej repliki zostały odtworzone dopiero niedawno na podstawie opisu z listu do Keplera.

W 1622r. matematycy angielscy E. Gunter i W. Oughtred wynaleźli suwak
logarytmiczny.

W 1812r.  angielski matematyk Charles P. Babbage zaprojektował i częściowo  skonstruował maszynę licząca metodą różnic skończonych.

Dopiero1939r. John V. Atanasoff i Clifford Berry, świeżo upieczeni absolwenci Iowa State College, zbudowali prototyp 16 bitowego sumatora na lampach elektronowych. Dwa lata później z sumatora powstała maszyna licząca, nazwana ABC(Atanasoff-Berry Computer). Długość słowa wynosiła 50 bitów. Maszyna miała 60 komórek pamięci, zrealizowanej na kondensatorach. Pamięć ta wymagała cyklicznego odświeżania - była to zatem pierwsza dynamiczna pamięć o dostępie swobodnym.
Kondensatory były montowane w szeregach po 50 na obrotowych bębnach. Bębny były obracane krokowo (z prędkością 60 kroków na sekundę) względem nieruchomych kontaktów, co pozwalało na sekwencyjny dostęp do pamięci w celu zapisu, odczytu albo odświeżania.

W tym samym roku Brytyjczyk Alan Reeves opracował zasady modulacji PCM (Pulse-Code Modulation). PCM umożliwia zakodowanie sygnałów analogowych, także mowy i muzyki, w postaci ciągu liczb dwójkowych. Tym samym pozwala na użycie komputerów cyfrowych do operowania takimi sygnałami i ich przetwarzania, czyli na powstanie nowoczesnej telekomunikacji.

W 1946r. w USA zbudowano maszynę liczącą, do której budowy użyto
lamp elektronowych. Maszynę nazwano ENIAC skrót od Elektronic Numerical
Integrator and Computer. Twórcami urządzenia byli John Presper Eckert
i John Mauchly z Moore School of Electrical Engineering (University of
Pennsylvania).
ENIAC był elektronicznym sumatorem i kalkulatorem cyfrowym. Zawierał 18 tysięcy lamp elektronowych. Ważył 30 ton. Pamięć mieściła 20 liczb dwudziestocyfrowych. Maszynę wykorzystywano między innymi do obliczeń balistycznych.
ENIAC wykonywał 5000 dodawań na 1s.

Od chwili skonstruowania Eniaca datuje się początek ery komputerów.

W 1950 roku zaprojektowano maszynę EDVAC (Elektronic Discrete Variable
Automatic Computer). Przy konstrukcji maszyny wykorzystano pomysły
matematyka amerykańskiego J. von Neumanna, który opracował w roku 1945 metody programowania pamięci.

1951r. - J. Presper Eckert i John Mauchly, pracujący dla korporacji Remington Rand, ukończyli prace nad maszyną UNIVAC-1.
UNIVAC posługiwał się systemem dziesiętnym. Uznano go za pierwszy komputer, normalnie dostępny na rynku (o kilka miesięcy wyprzedził Ferranti Mark I). Poza tym

UNIVAC był pierwszym komputerem, który potrafił przetwarzać pliki tekstowe. Możliwości w tej dziedzinie były co prawda skromne (nie było możliwości pracy w trybie konwersacyjnym), ale wówczas robiły duże wrażenie.

Z UNIVACem wiąże się pierwszy "robal" komputerowy.
Był nim pospolity mol, żerujący na bawełnianych oplotach przewodów, który unieruchomił maszynę dostawszy się między styki przekaźnika. Cóż, postęp wymaga ofiar.

Tego samego roku Walter Sprick opracował pierwszy system automatycznego odczytu pisma przez komputer. Zastosował specjalny "komputerowy" krój czcionek, które były rejestrowane przez układ optoelektroniczny, analizujący kilka pionowych pasów z obrazu znaku. Ich przedziwny kształt uwydatniał różnice w powstałych wzorach.
Późną jesienią wszedł do produkcji seryjnej zmodernizowany Manchester Mark I - jako Ferranti Mark I.
Był zbudowany z 4000 lamp, 2500 kondensatorów i 1500 oporników. Jego pamięć bębnowa miała pojemność 650000 bitów. Dodawanie trwało 1,2, a mnożenie 2,2 milisekundy. Zajmował dwie szafy, długości około 5 m, głębokości 1 i wysokości około 2 m. Pobór mocy wynosił 27 kilowatów.

w 1952r. na uniwersytecie w Manchester powstał program AUTOCODE, przeznaczony dla komputera Ferranti Mark I.
Program, napisany przez Alicka Glennie, tłumaczył formuły matematyczne na binarne dane i rozkazy maszynowe. Był to pierwszy język programowania wysokiego poziomu.

1953 - W MIT opracowano pamięć operacyjną na rdzeniach ferrytowych.
Była ona przeznaczona dla wojskowego komputera Whirlwind (AN/FSQ-7).
W pamięci ferrytowej każdemu bitowi odpowiada jeden rdzeń ferrytowy w kształcie pierścienia. Uzwojenie zapisujące magnesuje pierścień zależnie od kierunku prądu w uzwojeniu. Kierunek namagnesowania oznacza cyfrę binarną. Przy odczycie strumień magnetyczny pierścienia indukuje napięcie w uzwojeniu odczytującym. Rdzeń ulega przy tym rozmagnesowaniu, zatem przy każdym cyklu trzeba odświeżyć informację.
Dużą zaletą pamięci ferrytowych były wymiary, masa i pobór mocy wielokrotnie mniejsze niż przekaźników, przerzutników lampowych czy innych rozwiązań. Oprócz tego pamięć ferrytowa jest nieulotna - trzyma informację po wyłączeniu zasilania.

1956 - Na MIT rozpoczęto próby komunikowania się z komputerem w trybie konwersacyjnym przy pomocy klawiatury alfanumerycznej.

W 1959r. zbudowano IBM 709 - ostatni seryjny komputer lampowy, zbudowany z 20000 lamp elektronowych.
Model 709 był szeroko wykorzystywany przez NASA i siły powietrzne USA.
Później był on produkowany w wersji tranzystorowej jako IBM 7090 (20000 tranzystorów). Wersja wojskowa, przeznaczona dla systemu wczesnego ostrzegania BMEWS (Ballistic Missile Early Warning System) używała do trzech mniejszych maszyn IBM 1410 do obsługi kanałów wejścia i wyjścia.

W tym samym roku powstał pierwszy standard automatycznego wprowadzania danych z papierowego oryginału. ERMA (Electronic Recording Method for Accounting) odczytywała znaki pisarskie przesuwające się pod kolumną pięciu elementów fotooptycznych.
Metoda wymagała specjalnej czcionki, dającej w czasie skanowania układ długich i krótkich pasków, charakterystycznych dla każdej litery. "Komputerowa" czcionka przeżyła samą metodę odczytu o dziesięciolecia.

1964 - Ruszyła seryjna produkcja IBM 360, jednolitego szeregu komputerów, różniących się możliwościami i ceną.
Standardowy system operacyjny, OS/360, umożliwiał wieloprogramowość z podziałem czasu w tradycyjnym trybie wsadowym: należało wprowadzić programy i dane, uruchomić program i czekać na zakończenie przetwarzania. Wcześniejsza współpraca z NASA spowodowała, że model 360 jako pierwszy komputer na świecie dostał alternatywny system czasu rzeczywistego RTOS/360 (Real-Time Operating System).
Była to taka "mała rewolucja", ponieważ dawniejsze komputery też mogły pracować w czasie rzeczywistym, ale do każdego takiego zastosowania trzeba było tworzyć specjalizowane procedury, realizujące funkcje systemu operacyjnego (tzw. executive task) Poza tym był to pierwszy komputer zbudowany głównie z układów scalonych - hybrydowych modułów SLT (Solid Logic Technology). Na przekór tradycji "błękitnego giganta", IBM 360 był czarno - czerwony. Z modelu 360 wywodzi się seria zminiaturyzowanych maszyn 4Pi, szeroko stosowanych jako lotnicze komputery pokładowe. (m.in. AP-1 z B-52 i wczesnych wersji F-15, oraz AP-101 z wahadłowców kosmicznych)

1965 - Amerykanin, Douglas Englebart skonstruował myszkę.
Dwadzieścia lat później Macintosh będzie ją wykorzystywał jako standardowy komponent.

Thomas E. Kurtz i John Kemeny z Dartmouth College opracowali język BASIC (Beginners All Purpose Symbolic Instruction Code).

1968 - Data General Corp. wyprodukowała 16-bitowy komputer NOVA, wyposażony w pamięć 32 kB.
Rozmiary jednostki centralnej komputera odpowiadały mniej więcej dwóm starym pecetom (nie licząc terminala).

1969 - EIA (Electronic Industries Association) wprowadziła RS-232 jako standardowy interfejs szeregowy dla komputerów.

Firma Intel opatentowała pomysł mikroprocesora. W 1964 uzyskała wyłączność na eksploatację wynalazku. Tylko Japonia i kraje satelickie ZSRR nie uznawały wyłączności Intela i nie płaciły opłat patentowych.
W laboratoriach Intela opracowano układ 1103 - pierwszą scaloną pamięć operacyjną DRAM (Dynamic Random Access Memory - pamięć dynamiczna o dostępie swobodnym). Pamięć dynamiczna działa na zasadzie utrzymywania ładunku elektrycznego przez kondensator - jeden kondensator pamięta wartość jednego bitu. Każdy kondensator ma swoją upływność, czyli powoli traci ładunek. Przez to pamięci dynamiczne wymagają cyklicznego odświeżania zawartości, także przy odczycie lub zapisie. Skomplikowana budowa i sterowanie DRAM jest rekompensowane przez niezwykle krótki czas dostępu.

1970 - Intel wyprodukował układ scalony 1103, czyli pierwszy układ scalony pamięci RAM. była to pamięć statyczna (nie wymagająca odświeżania) o pojemności
1 kilobita (1024 bity).

1971 - Powstał pierwszy mikroprocesor, czterobitowy Intel 4004.
Zawierał 2300 tranzystorów i mógł wykonywać 60000 operacji na sekundę

W szwajcarskiej firmie Brown - Boveri zbudowano pierwszy wyświetlacz ciekłokrystaliczny (Liquid Crystal Display - LCD).

1972 - W Bell Laboratories opracowano język programowania C, zorientowany na programowanie obiektowe.
Pomimo dziwacznej składni C zdobył sobie wielką popularność. Jest niezwykle elastyczny -łączy zalety języków wysokiego i niskiego poziomu.

W 1973r. IBM przedstawiła prototyp pamięci dyskowej typu Winchester o pojemności 5 MB.
Była to konstrukcja rewolucyjna przez swoją szybkość i małe wymiary. Dyski miały średncę zaledwie 5,25 cala. Niezwykle krótki czas dostępu do danych uzyskano przez bardzo dużą prędkość obrotów (10000 obr/min) i tzw. "latającą głowicę" (przy tej prędkości głowice nie mogły dotykać nośnika na dyskach - unosiły się około 1 mikrometra nad powierzchnią).
Właściwie nazwa Winchester dotyczy pamięci dyskowej IBM 3340 z "latającymi" głowicami. Oznaczenie "3340" ktoś bystry skojarzył z kalibrem morderczo szybkostrzelnego karabinu Winchestera z czasów Dzikiego Zachodu - 33 to kaliber (właściwie .303, czyli 0.303 cala = 7,62 mm), a 40 to wagomiar pocisku (40 kul z funta ołowiu).

Dziś pamięć dyskowa Winchester jest praktycznie w każdym komputerze, tylko nikt jej tak nie nazywa.
Na zdjęciu jeden z pięciu talerzy wymiennego pakietu dysków do 3340 - pojemność jednego talerza odpowiadała mniej więcej dyskietce 1.44 MB. Cały pakiet mogł być przenoszony w plastykowym kloszu z uchwytem i w razie potrzeby wstawiany do napędu.
fota 1 dyskietka

1977r. Apple wprowadza Apple II, pierwszy montowany komputer osobisty.
Jest on w stanie wyświetlać kolorową grafikę. W pamięci ROM zawarty jest interpreter języka BASIC. Sercem komputera jest mikroprocesor 6502,
pojemność pamięci RAM wynosi 4KB.
Cena urządzenia to około 1300 dolarów.

Commodore wypuszcza komputer osobisty PET 2001. Zbudowany jest na bazie mikroprocesora 6502, posiada 4KB pamięci RAM, 14KB ROM oraz potrafi wyświetlać kolorową grafikę. PET stanie się bardzo popularnym komputerem,
nawet do tego stopnia, że aby go otrzymać będzie trzeba czekać 5 miesięcy.
Cena urządzenia to ok. 600 dolarów.

1978 - Na rynku pojawił się mikroprocesor 8086 (29000 tranzystorów !).
Obsługiwał magistrale ośmiobitowe, ale architektura wewnętrzna była szesnastobitowa, dzięki czemu mógł korzystać z 1 MB pamięci (a dokładniej "przestrzeni adresowej", czyli 640 kB pamięci operacyjnej plus pamięć stała i porty wejścia/wyjścia).
Był taktowany częstotliwością 4,77 MHz (późniejsze wersje - 8 i 10 MHz).
Procesor 8086 był niezbyt udany - wykorzystanie jego sporych, jak na owe czasy, możliwości wymagało od programistów stosowania rozmaitych "kruczków". Wybór 8086 dla IBM PC sprawił, że Intel wyrósł na światowego potentata w dziedzinie mikroprocesorów. Późniejsza seria procesorów (80188, 80286, 80386, 80486, itd), przekomplikowana dla zachowania kompatybilności z 8086, robiła karierę dzięki sukcesowi PC.

Przeprowadzono pierwszą próbę połączenia dwóch systemów komputerowych łączem satelitarnym. Dwa IBM 370/178 w La Gaude koło Nicei komunikowały się z dwoma IBM 370/178 w Gaithersburgu (Maryland, USA) poprzez satelitę geostacjonarnego Symphonie. Stacje łączności satelitarnej były wyposażone w minikomputery IBM 2701. Uzyskano prędkość transmisji 1544 MB/s.

1981 - Philips i Sony wyprodukowały pierwsze seryjne odtwarzacze płyt kompaktowych (Compact Disc - CD), zapewniających niewiarygodną wówczas jakość odtwarzania dźwięku.

IBM zaprezentowała prototyp komputera osobistego (Personal Computer - PC).

1984 - Zbudowano scaloną pamięć dynamiczną (DRAM) o pojemności 1 megabita.

W 1987r.  Microsoft przentuje system Windows 2.0 oraz pakiet Microsoft Works, w skład którego wchodzą edytor tekstu, arkusz kalkulacyjny oraz baza danych.

SINCLAIR prezentuje pierwszego palmtopa CAMBRIDGE COMPUTER Z88

5 października 1991r. ukazuje się pierwsza oficjalna wersja systemu Linux.
Jego autorem jest Linus Torvalds, młody student z Finlandii. Linux jest darmowym systemem operacyjnym, rozprowadzanym wraz z kodem źródłowym. Całość oparta jest na specyfikacji POSIX. System stanie się jedną z najpopularniejszych alternatyw dla Windows.

Również 1991r. zostaje opracowany format kompresji grafiki - JPEG (Joint Photographic Experts Group).

Humor

KILKA DOWODÓW, NA TO ŻE KOMPUTER JEST MĘŻCZYZNĄ

Linki

IrfanView - Przeglądarka Grafik